You are currently browsing the monthly archive for April 2008.
1. Mababa ang kaniyang luha, kaya ‘wag sagarin ang pagbibiro sa kaniya dahil tiyak na maiiyak siya;
2. Madali siyang magkasakit. Malamigan o maulanan lang ay nagkakasipon o nagkakalagnat na, kaya kulitin siyang magsuot ng jacket o sweater o magdala lagi ng payong kapag malamig o umuulan;
3. Kulitin siya na bawasan, o kung maaari ay iwasan, ang paninigarilyo dahil tiyak, kapag nagkasakit siya, iyun ang unang task na ibibigay niya sa iyo;
4. Mahilig siyang magluto, pero gusto niya na mahilig ring magluto ang karelasyon niya. ‘Wag kalimutang tulungan siya kapag nagplano siyang magluto;
5. Paborito niya ang kare-kare, hipon, alimango, oyster, pasta, at mushroom;
6. Paborito niya si Tori Amos, kaya dapat matutunan mo ang mga kanta nito. Mahilig kasi siya sa music, at ayaw na ayaw niya ng tv;
7. ‘Wag mong aasarin ang kulot niyang buhok, at tiyak na mag-aaway kayo. Ganoon din ang kita niyang gums kapag tumatawa, dahil tiyak na sisimangutan ka niya;
8. Kung may pimples siya, ‘wag mong pansinin dahil hindi nagkakaroon ng pimples ang isang bulaklak;
9. Matagal na niyang pangarap na magkaroon ng isang table-fixed na pencil sharpener;
10. ‘Wag kang magbabanggit ng anuman tungkol sa “gmo” at tiyak na makakatikim ka ng isang maalab at madamdaming lecture tungkol dito;
11. ‘Wag na ‘wag mo ring mababanggit na tumaya ka sa lotto, dahil uusok ang kaniyang ilong sa pagkainis;
12. Kung natural na malakas ang boses mo, pilitin mong babaan ito kapag nag-uusap kayo, dahil iisipin niya na sinisigawan mo siya;
13. Masipag siyang maghugas ng plato, sa bahay nga lang nila. Kaya ‘wag mo siyang paghuhugasin ng plato sa bahay ninyo;
14. Kapag nagkikita kayo, una mo agad itanong na “Kumusta, anong mga ginawa mo?” Gusto niya na laging may nakalaang sapat na oras at atensiyon para sa kaniya;
15. Pilitin mong basahin lahat ang kaniyang nasulat na articles sa PW, dahil iyon ang unang task mo tuwing lumalabas ang isyu nito kada linggo. ‘Wag kang magkakamaling magkunwari dahil malalaman niya kung nagsisinungaling ka – itatanong niya kasi ang mga detalye ng laman ng articles;
16. Gusto rin niyang pinupuri ang kaniyang mga kuha na pictures mula sa kaniyang high-tech na camera. Passionate siya pagdating sa hobby na ito;
17. Kung may videoke, tiyakin na makakakanta siya, dahil maganda ang boses niya;
18. Kapag pasko at magbibigayan kayo ng regalo sa isa’t-isa, ‘wag mong susubukang hulaan ang binili niyang regalo para sa iyo, dahil tiyak ‘pag hinulaan mo, tama ang magiging hula mo, at magtataka pa siya kung paano mo nahulaan;
19. Paborito niyang lola si Lola Encar, kaya dapat good shot ka kay lola;
20. Hindi nga pala siya mahilig sa kanin, konti lang siya kumain nito kaya hindi problema ang mataas na presyo ng bigas;
21. ‘Wag na ‘wag mo siyang isasama sa McDonald’s para kumain, dahil tiyak na masesermonan ka;
22. ‘Pag may bago siyang entry sa blog niya, dapat nabasa mo ‘yun, dahil araw-araw ka niyang kukulitin na basahin ‘yun;
23. ‘Wag mong kukwestyunin ang kaniyang galing sa salitang English dahil kabisado niya ang kaloob-looban nito, liban sa pagbigkas ng salitang “corps” sa press corps liban na lang kung ito ay defense press corps;
24. ‘Wag mong dadautin ang paggamit niya ng mga kakaibang salitang Filipino na isinalin mula sa English, at pormulasyon ng mga pangungusap sa Filipino, dahil maghahalo ang balat sa tinalupan. Lalong ‘wag mong dadautin ang PW dahil mas higit na maghahalo ang balat sa tinalupan; at
25. Sobrang sarap niyang magmahal, lubus-lubos, bigay-todo, hanggang langit, kaya ingatan mo siya, pakaingatan mo siya ng sobra.
P.S. Gusto niya ang lagi siyang binibisita sa bahay nila sa BF Homes. Gusto niya ‘yun para maging malapit ang kaniyang karelasyon sa kaniyang mga magulang at kapatid.
Maraming naging mga pangyayari. Maraming mga naging pagbabago. Wala nga lamang kasiguruhan; walang kasiguruhan kung muli pa bang magtatagpo ang mga pagbabagong iyun upang maging ganap na isa.
Sa isang banda, malakas kasi ang hatak ng pwersa ng inaakala, pinapangarap, at ipinapalagay na magiging kaaya-ayang buhay sa dako ng timog. Masayado nga yatang malakas ang pwersa; para bagang bagyong humawi at dumurog sa mga umuusbong pa namang mga pananim, sa mga papasibol pa namang mga bagong punla.
Sa kabilang banda, hindi na nais na magpahatak pa sa anumang pwersang dating inakala, pinangarap, at ipinagpalagay na magbibigay ng kaaya-ayang buhay sa dako ng sentro. Banayad na ang hangin, para bagang lalong naging masiglang-masigla ang kulumpon ng mga ulap, ang pagsayaw ng araw. Makulay ang paligid, buhay na buhay, lahat ay nagpupugay sa isang pagbabalik, sa isang tagumpay.
Anu’t-anuman ang mangyari — sa kasalukuyan, sa malapit na hinaharap, at saan mang panahon — darating ang panahon, ang pagkakataon, ang animo’y nakatakdang sandali, na ang isang banda at ang kabilang banda ay muling magtatagpo upang maging ganap na isa.
Animo’y parehong nasugatan sa isang matinding digmaan — duguan at tuliro. Pero sa muling pagtatagpo, sa muling paghaharap ng mga pangyayari at pagbabago, lalong mas magiging malakas, lalong mas magiging matalas, lalong mas magiging ganap na isa.
Sa pagkakataong iyon, ang lahat ng dako ay puro silangan.
I passed the 2007 bar exams. First take.
I was supposed to feel happy about it, as everyone who made it did. But I am not. I’ve laughed and smiled when I saw my name on the list of successful examinees, but I was never happy about it, I’ve realized.
I mean, I was not happy about how I’ve made it, about the circumstances that led me to the title “Atty.”
Obtaining the title “Atty.” was so “costly” to me. It’s not due to the amount of time I’ve consumed, efforts I’ve exerted, and money I’ve spent during my four years in law school and a half-year of painstaking review. It’s “costly” because I’ve lost my dearest in the process; I’ve lost a relationship that was supposed to be destined to last until forever.
She has always been priceless to me, and yet I’ve neglected her; I’ve lost her. The title “Atty.”would always remind me of it. And I don’t think that I could ever forgive myself for losing her in the process, ever.
That I love her so much and yet I’ve neglected her for so long will always haunt me forever. That I’ve lost her even if I love her so much makes me a broken man without a past, present, or future.
In the end, I’ve actually failed myself; I’ve truthfully failed her. Having her was my greatest achievement in life. Losing her is my greatest failure.
How I wish that I could retake the examination to be given by her heart again. The examination that will ultimately test my love, my determination, my passion, my sincerity, my will, my principles, my beliefs, my dreams, my loving embrace.
How I wish that there is such examination, that there will be such examination, and that such examination is forthcoming. I’ve already did my review, and I’m certain, as certain as the reddening of the east, that I will pass such examination with flying colors.
I wish.
Akin ang lahat ng kasalanan, inaamin ko
Akin ang lahat ng kasalanan,
Akin ang lahat ng kasalanan,
Akin ang lahat ng kasalanan,
Akin ang lahat ng kasalanan,
Akin ang lahat ng kasalanan,
Akin ang lahat ng kasa…,
Nawa’y ito na ang aking huling kumpisal.

Recent Comments